De gedachtepolitie is terug

Door Carel Brendel

De veiligheidsdienst AIVD is bang dat jonge moslims radicaliseren door de scherpe toon van het debat over de islam. De geheime dienst krijgt van diverse kanten nog steun ook. Politiek correct is terug van niet weggeweest.

'Moslims zijn tolerant' meldt de website Imaan.nl, die wordt aangemerkt als 'Dé Islamitische informatieverzameling op internet'. Hoe tolerant de moslims zijn kunnen we bijna dagelijks zien in Irak, Iran, Afghanistan, Palestina, Saoedi-Arabië en Tsjetsjenië, om een paar brandhaarden van religieus fanatisme te noemen. Vliegtuigpassagiers en kantoormensen in New York hebben kennis gemaakt met deze tolerantie, evenals treinreizigers in Madrid, discogangers op Bali, schoolkinderen in Jeruzalem en musicalbezoekers in Moskou.
Maar laten we niet de fout maken door iedereen over één kam te scheren. Zeker niet alle moslims zijn gewelddadig en intolerant. Heel wat moslims zijn wel degelijk tolerant. Maar tot die tweede categorie horen in elk geval niet de mensen achter Imaan. nl.
Onder het motto 'Het geduld is op' zijn via deze website handtekeningen ingezameld om filmmaker en columnist Theo van Gogh het zwijgen op te leggen. Van Gogh levert op zijn eigen website (www.theovangogh.nl) en in de gratis krant Metro scherpe kritiek op de islam.
De ondertekenaars van de petitie vinden dat Van Gogh moslims beledigt en aanzet tot haat.
Persoonlijk zou ik mijn weerzin tegen bepaalde uitingen namens de islam anders onder woorden brengen dan Van Gogh. Maar de vrijheid van meningsuiting vind ik toch belangrijker dan de gemoedsrust van gekwetste gelovigen. Bovendien kan de burger die zich beledigd voelt, naar de rechter stappen. De boze moslims zouden in het geval-Van Gogh een aardige kans maken, want de rechterlijke macht in Nederland is een bolwerk van politieke correctheid.
Des te merkwaardiger is dat Imaan.nl de petitie heeft verzonden naar de Tweede Kamer, de Algemene Inlichtingen en Veiligheidsdienst (AIVD) en de minister van Binnenlandse Zaken. Vooral de inschakeling van de AIVD lijkt verwonderlijk.
De geheime dienst is opgericht om onze mooie democratie te bewaken; bijvoorbeeld tegen de terreur van treinkapers, dierenactivisten, moslimextremisten en politieke moordenaars. Dat kost al moeite genoeg. De James Bonds zijn toch niet ingehuurd om de vrijheid van meningsuiting in te perken? Of toch wel? De AIVD baarde onlangs opzien door zich openlijk met de politieke discussie te bemoeien. De scherpe toon van sommige columnisten en Kamerleden zou moslimjongeren in de armen drijven van islamitische terreurbewegingen.
Prof. Paul Cliteur, die in Buitenhof de islam vaak op de korrel nam, gooide snel de handdoek in de ring. Hij kreeg na de AIVD-interventie veel modder over zich heen en bitter weinig steun. Voltaires lijfspreuk - 'Ik ben het niet met u eens, maar ik zal alles doen om te zorgen dat u mag zeggen wat u denkt' - krijgt helaas weinig navolging in Nederland. De mensen die kritiek op de multiculturele samenleving niet kunnen verdragen, de Marcel van Dams, de Jacques Wallages en de Job Cohens, geven opnieuw de toon aan.
Verwijzingen naar de Tweede Wereldoorlog helpen niet meer, dus gooien ze het nu over de boeg van het dreigende terrorisme. Maar het resultaat is hetzelfde: het intellectuele debat wordt gesmoord. Nog geen twee jaar na de moord op Pim Fortuyn is de 'gedachtepolitie' helemaal terug, nu getooid met gleufhoed.
(Algemeen Dagblad, 8 april 2004)