EHSAN JAMI

 

Er is een jongeman, Ehsan Jami, 22, in elkaar geslagen. Hij is van de PvdA. Hij is raadslid. Hij is in elkaar gerost omdat hij een comité heeft opgericht voor afvallige moslims, en hij heeft kritiek geuit op de profeet Mohammed.

Hij heeft in de ogen van sommige moslims twee doodzonden begaan.

Maar in onze ogen niet. Hij is "uit de kast gekomen," hij heeft openbaar gemaakt dat hij niet meer gelooft en hij wil graag dat anderen die ook niet meer geloven zich bij hem aansluiten, om zo samen een vuist te kunnen maken tegen de intolerante, gewelddadige fundamentalisten.

Een goed initiatief, passend bij Nederland. Nederland is het land waar je mag geloven, maar dat betekent ook dat je niet mag geloven, je mag je overtuiging in vrijheid belijden, en daar staat onze rechtstaat borg voor.

Dat zou de PvdA moeten vinden, de PvdA is een partij die opkomt voor de belangen van alle mensen, dat staat in haar beginselprogramma. De PvdA zou Jami moeten steunen. Maar wat doet de PvdA? Ze steekt haar kop in het zand. Wouter Bos vindt het feit dat Jami de profeet beledigd heeft niet kunnen, er zijn andere wegen, andere manieren, vindt hij, om op te komen voor afvallige moslims.

Daarmee doet Bos wat wij in Nederland al eeuwen doen, langs elkaar heen leven. Ons opsluiten in onze eigen zuil en vriendelijk glimlachen naar de andere zuilen. Dat is gedogen, men noemt het tolerantie, maar het is vak onverschilligheid en angst.

De PvdA heeft veel moslims als kiezers, die wil Bos niet voor het hoofd stoten.

Jami is een burger van Nederland, en in Nederland mag je geloven en niet geloven wat je wil. Wij staan pal achter Jami, raadslid van de PvdA die voor alle mensen opkomt.

Dat had Bos moeten zeggen. Hij zei het niet, uit angst voor stemmenverlies. Hij had zijn stem moeten verheffen.